Koppel met camera

Het is een feit, onze allereerste blog! Aan mij de taak om het spits af te bijten. Ik wil beginnen met het feit dat ik super trots ben op onze nieuwe site. De radiostilte van bijna een half jaar leek voor ons wel een eeuwigheid te duren. Ik ben dan ook heel blij om dit eindelijk te kunnen doorbreken en wel met Otto Kaan, onze eerste officiële Monthly. In een gesprek met beide heren spraken we over hun samenwerking als fotografisch duo. Het zette me aan het denken over koppels met een camera. Wat betekent zo’n samenwerking eigenlijk? En wat zien we daarvan terug in het resultaat?

Het meest bekende fotografische duo is waarschijnlijk Bernd en Hilla Becher. Vanaf de jaren 60 trok het echtpaar samen door Europa en de VS om industriële architectuur vast te leggen. Het werk van de Bechers is ontzettend systematisch, geen idee of hun samenwerking ook zo was. 

Iets meer van deze tijd en persoonlijk mijn favoriete duo is Broomberg & Chanarin. De twee fotografen leerde elkaar kennen in Zuid-Afrika, waar ze samen opgroeiden. Beide begonnen als editors voor het magazine COLORS. Inmiddels wonen ze in Londen en hebben verschillende publicaties op hun naam staan.

Aaron Schuman vroeg het duo ooit in een interview naar hun samenwerking: "We delen veel, maar verschillen soms ook in moraal. Er zijn keren geweest dat we een confrontatie hadden over iets wat voor één van ons erg onprettig aanvoelde. Meestal nemen we er dan toch een foto van en overleggen we later wat we er mee doen.” Zouden fotografische duo’s verder gaan dan fotografen die solo werken? Is het pushen en de frictie die ontstaat bij het bundelen van krachten, dat wat het werk zo sterk maakt?

Broomberg & Chanarin © Kamil Zacharski

Broomberg & Chanarin © Kamil Zacharski

Van eigen bodem hebben we ook aardig wat succesvolle fotografische duo’s; denk aan Inez van Lamsweerde & Vinoodh Matadin, FreudenthalVerhagen en WassinkLundgren. En nu dus Otto Kaan. Zelf zeggen ze over hun samenwerking: “Het gaat niet zozeer om het fotograferen zelf, het gaat om het concept. De ene keer drukt de een op het knopje en houdt de ander de lamp vast en de andere keer is het weer andersom.” Ik vraag me dan toch stiekem af of er, net als in een gemiddeld huwelijk, een van de twee net iets meer de broek aan heeft. Dat Vinoodh tegen Inez zegt: “Ik moest gister ook al de lamp vasthouden”. En dat Inez dan tegen Vinoodh zegt: “Maar dat kun je ook zo goed”.

- Brenda