Dennis Duijnhouwer

Autodidact

Het begon zo’n zeven jaar geleden. Fotograaf Dennis Duijnhouwer raakte gefascineerd door nepplanten. Niet dat hij al die jaren actief op zoek is gegaan naar deze objecten, ze passeerden hem. In een portiek, in een club, in de taxi en ook regelmatig onderweg. Hij besloot ze te fotograferen.

 
 

Het begon zo’n zeven jaar geleden. Fotograaf Dennis Duijnhouwer raakte gefascineerd door nepplanten. Niet dat hij al die jaren actief op zoek is gegaan naar deze objecten, ze passeerden hem. In een portiek, in een club, in de taxi en ook regelmatig onderweg. Hij besloot ze te fotograferen. Zo ook tijdens een toiletbezoek in een pompstation. Hier valt zijn oog op de tafelschikking. Het lijkt op het eerste gezicht een gemiddeld openbaartoilettafeltje. Plastic handschoenen, een luchtverfrisser, wat rollen wc-papier, een voorraad snoep en genoeg tampons voor de komende uren - allen achteloos gepresenteerd op een gezellig tafelkleedje, afgetopt met een paar nepplanten. Heeft hij dit niet al eerder gezien?

Die rode nepplanten, twee stuks om precies te zijn en dan die nonchalante verspreiding van dezelfde objecten over het fleurige tafelkleed. Nee, dit is geen toeval. De toiletjuffrouw biedt hulp en uitleg. “Dit is ook niet mijn keuze zie je. Ik heb ook liever een echt bloemetje op tafel. Maar ja, orders van de baas hè.” Niks geen toeval dus, maar een doordachte  marketingstrategie van de gele schelp. Toch fijn om te weten dat er iemand op het hoofdkantoor is geweest die zich bekommert om dit soort details. Achter de ogenschijnlijk losse stijl van Duijnhouwer, schuilt het tegenovergestelde.

Geïnspireerd door de werkwijze van William Eggleston probeert Duijnhouwer, die enkel analoog schiet, van alles maar één foto te maken. Met zijn oog voor detail weet hij de aandacht te vestigen op onderwerpen die normaal gesproken geen aandacht krijgen en misschien zelfs als lelijk worden beschouwd. Maar door de confrontatie aan te gaan biedt Duijnhouwer de toeschouwer een nieuw perspectief. De kadrering en de manier waarop het licht reflecteert op de voorwerpen op tafel maken deze foto van Duijnhouwer bijna tot een registratie van een plaats-delict.

Helaas zijn deze stillevens inmiddels verdwenen uit het beeld van het pompstation. Sinds vorig jaar heeft de tafel inclusief toiletdame plaatsgemaakt voor koude stalen poorten. Poorten die pas opengaan als je er vijftig cent in werpt. Achter de poorten word je verblind door het glimmende design van de moderne wasbakken en supersonische wc-potten. De tijd van de toiletjuffrouw met haar nepplanten is niet meer. Gelukkig heeft Duijnhouwer nog een stukje toiletgeschiedenis kunnen archiveren. Wel gevaarlijk aangezien er maar één van is.

 
Never Wither Shell#2 © Dennis Duijnhouwer, 2013

Never Wither Shell#2 © Dennis Duijnhouwer, 2013

Specificaties print

inkjet print satijn, 20x30 cm
€75,-, editie van 30