Roselien Beerten

Fotografie, Gerrit Rietveld Academie, 2013

Geïnspireerd door dit besef van afwezigheid is Beerten aan een nieuw serie begonnen. Lopend over straat met een camera om haar nek maakt ze nu zelf de foto’s waarbij beeld fysiek afwezig is. Toeval speelt hierbij een hoofdrol.

 
 

Het is een vast ritueel onder vriendinnen. Het kopen van modetijdschriften, samen de inhoud doornemen, er over roddelen waarna de inhoud zijn waarde verliest en het magazine in de prullenbak verdwijnt. Eeuwig zonde van al het mooie beeld vindt Roselien Beerten. Beerten studeerde dit jaar af aan de Gerrit Rietveld Academie met haar werk ‘Chanel’. Een collectie enkele pagina’s, gescheurd uit spreads van modeadvertenties, ingescand, opnieuw gekaderd en door Beerten vormgegeven tot het eindresultaat dat het midden houdt tussen een boek en een tijdschrift.

Drie jaar lang verzamelt Beerten uitgescheurde modefoto’s. Ze leert de stijlen van de verschillende merken te herkennen. Ze raakt gefascineerd door de manier waarop Chanel, Fendi, Dior en Dolce & Gabbana met hun zorgvuldig gekozen imago een product verkopen. Beerten kiest bij haar selectie bewust voor de kant van het beeld  waar geen product, model of naamsvermelding op staat. Wat overblijft is een verzameling exotische landschappen, weelderige interieurs en dromerige stillevens met hier en daar een afgehakt stel benen. Door het beeld los te halen van de oorspronkelijke context ontstaat een totaal, vaak heel esthetisch, nieuw beeld. Beerten komt erachter dat, juist door te focussen op dat deel van de advertentie waar het niet om gaat, waar het product niet aanwezig is, er dan iets interessants ontstaat. Ze laat ons het beeld zien waar normaal niemand naar kijkt. 

Geïnspireerd door dit besef van afwezigheid is Beerten aan een nieuw serie begonnen. Lopend over straat met een camera om haar nek maakt ze nu zelf de foto’s waarbij beeld fysiek afwezig is. Toeval speelt hierbij een hoofdrol. Delen van afgescheurde posters, lege reclameborden en niet functionerende led schermen staan zo voor het eerst in de spotlight. Zo ook bij ‘TITEL’: een reeks lichtbakken wacht gretig op nieuwe invulling. Strakke zwarte kaders, wilt verlichte rechthoeken, zij aan zij tegen een vaal gele achtergrond. Waar wachten ze op?

Voor het eerst word je blik getrokken naar de muur met vlakken. Waarom kijken we nu wel naar die lege bakken en niet als er reclame in hangt die juist die functie zou moeten vervullen? Opeens zijn de dragers interessant, spannend en zelfstandige objecten. Zonder voorgeschotelde inhoud zijn ze open voor eigen invulling en interpretatie. Wat zegt dit over hoe we normaliter kijken? De situatie is anders dan anders. Door de hoeveelheid beeld om ons heen zijn we geprogrammeerd niet meer ‘echt’ te kijken. Beerten geeft ons met ‘TITEL’ het bewustzijn terug waarmee we juist in de afwezigheid van beeld een prachtig nieuw beeld kunnen herkennen. Waarvoor dank.

 
Untitled © Roselien Beerten, 2013

Untitled © Roselien Beerten, 2013

Specificaties print

inkjet print satijn, 30x40 cm
€75,-, editie van 30