Wouter Venema

Multimedia, Rijksakademie, verwacht 2015

Altijd gaat hij uit van een verhaal. Het begin van een spoor. Deze keer is hij niet zelf op zoek gegaan naar een verhaal, maar heeft hij vier bevriende makers gevraagd een spel met hem te spelen: Chinese Whisper.

 
 

Sporen staan volgens Wouter Venema voor beweging. Voor een begin en een eind waar heden en verleden samenkomen. Zijn werk bestaat vooral uit tekeningen en zeefdrukken, maar ook uit boeken, animaties en films. Vaak gaat hij uit van een verhaal. Het begin van een spoor. Deze keer is hij niet zelf op zoek gegaan naar een verhaal, maar heeft hij vier bevriende makers gevraagd een spel met hem te spelen: Chinese Whisper.

In een estafette reageren Marieke Coppens, Wouter Venema, Jellichje Reijnders, Koen Taselaar en Jan Dietvorst op elkaars werk. Van tekst naar beeld, van beeld naar tekst en weer terug. Het laatste beeld is weer van Wouter zelf. Door de opeenvolging van interpretaties is het verhaal constant in beweging, de uitkomst onbekend.

1. ‘Zonder titel’. Tekst van Marieke Coppens. Het uitkomen van een lelie – zo normaal en tegelijkertijd bijna heilig. Marieke vertelt een herinnering waarvan ze lang niet zeker weet of het echt gebeurd is of dat het een droom was. Ze is gefascineerd door verhalen die gaan over het niet tastbare in de wereld. Zoals het in de tekst beschreven momentum.

2. ‘Ik sta buiten (of Hortus)’. Beeld van Wouter Venema. Wat is binnen, wat is buiten? Een geruit gordijn voor een raam met eroverheen de reflectie van bomen, of andersom.

3. ‘Ca_y_est’. Tekst van Jellichje Reijnders. Het echte kijken. Alsof er twee sporen over elkaar liggen waarbij je de tweede laag pas ziet als je je geest de tijd geeft. Een wonderlijke waarneming van beelden die voorbij schieten. Zonder na te denken over structuur, doel of oordeel deelt Jellichje haar denkproces.

4. ‘Blackout-blindspots’. Beeld van Koen Taselaar. Wat zie je? Geometrische vormen, zwart-wit, klein en groot aaneengeschakeld in een hypnotiserend patroon. Je ogen zoeken naar iets van herkenning. Daartussen, met pen: ‘blackout-blindspots’. Een blinde vlek, die zich alleen onthult als je goed focust en je niet laat afleiden door het duizelingwekkende patroon.

5. ‘Carceri d’invenzione - Giovanni Batista Piranesi’. Tekst van Jan Dietvorst. Tekeningen staan voor Jan gelijk aan ruimte creëren. Een landschap waar je als het ware in kunt stappen. De tekening van Koen doet volgens hem juist het tegenovergestelde. Je kunt er niet in, alsof het een soort scherm is waar je tegenaan loopt. Zijn eerste associatie is de serie ‘Carceri d’invenzione’ van Giovanni Batista Peranesi. Een serie etsen van gigantische gevangenissen met enorme binnenruimtes. Groots, maar tegelijk nog steeds opgesloten.

6. ‘Dertig seconden’. Beeld van Wouter Venema. De serie ‘Carceri d’invenzione’ van Giovanni Batista Piranise heeft iets desoriënterends, iets ongrijpbaars. Illustraties van architectuur zonder duidelijk begin of einde. Geïnspireerd door dit lijnenspel besluit Wouter een spoor van actie en reactie te maken waarbij de uitkomst onvoorspelbaar is. Hij tekent, print en beweegt verschillende vellen dertig seconden lang over een scanner. Een experiment naar de mogelijkheden van beeld waarbij het proces en het moment net zo belangrijk zijn als het resultaat. Eigenlijk precies zoals de Chinese Whisper is gegaan. We zijn weer terug bij het begin. Wat is er nog over van de boodschap uit de eerste tekst? Oordeel zelf.

 
Dertig seconden © Wouter Venema, 2014

Dertig seconden © Wouter Venema, 2014

Specificaties print

zeefdruk, 70,5x106 cm (let op! Afmetingen kunnen per print verschillen)
€75,-, editie van 30