Giulia Shah

Fotografie, Gerrit Rietveld Academie, 2014

Nostalgische, korrelige foto’s vol verhalen om te ontdekken, personages om te leren kennen. Een cliché? Misschien. Symbolisch? Als je wilt. Dramatisch? Ja graag. 

 
 

Soms popt er ineens een fragment uit het verleden op in je hoofd. Getriggerd door een geur, een persoon, een geluid of een beeld. Super levendig of een beetje blurry. Een fragment dat je ooit hebt opgeslagen, maar de kans dat het ook werkelijk zo is gebeurd als in de herinnering, is relatief klein. Niets is subjectiever dan een herinnering. Beeldend kunstenaar Giulia Shah is gefascineerd door de invloed van beeld op ons dagelijks leven en het vermogen van de camera om onze herinneringen te kunnen stimuleren, vervormen en beïnvloeden. En dan met name de dunne lijn tussen fictie en werkelijkheid die door fotografie en film steeds onduidelijker is geworden. De vraag of iets echt is of niet, is volgens Giulia dan ook niet meer relevant.

Vanuit deze fascinatie is Giulia op intuïtieve wijze beeld gaan verzamelen. Beelden die aansluiten bij haar persoonlijke waarnemingen en herinneringen, maar die ook aansluiten bij het collectief geheugen, zoals clichés. Cropps van haar eigen familiefoto’s wisselt ze af met stills uit haar lievelingsfilms. Beelden die dicht bij haar hart liggen en waaraan ze haar dagelijks leven kan spiegelen: een parallelle werkelijkheid als het ware. Ze behandelt beide gelijk en door elkaar: ze fotografeert alles opnieuw en snijdt bij. Zo worden ze allemaal een beetje van Giulia zelf. Door deze manier van werken hebben alle beelden een verschillende kwaliteit, maar worden ze in hun esthetiek dichter bij elkaar gebracht. Een mysterieuze man bij een raam, een brandende rode kaars en een halfvol glas op een bordje. Het archief dat ontstaat is als het ware het fysieke geheugen van Giulia zelf

Dit archief vormt de basis voor Giulia’s afstudeerserie ‘Stills’ (Rietveld, Fotografie, 2014). Cropps van familiefoto’s en film stills wisselen elkaar af, zonder dat je als kijker weet wat echt is gebeurd of geënsceneerd is. Zo ook bij ‘Stills, with mother #1’. Links een gemanicuurde vrouwenhand met een trouwring, rustend op de borst van een man gekleed in een krijtstreep pak met een witte anjer in zijn revers. Een liefdevol, maar tegelijk afstandelijk gebaar. Rechts, en profil, een lopende man in het wit met twee kandelaars in zijn handen. Wat hebben deze mensen met elkaar te maken?

Gelukkig geeft Giulia uitleg. De serie ‘Stills’ bestaat uit negen beelden waarvan de film stills allemaal uit de film ‘La Notte’ (Michelangelo Antonioni, 1961) komen en op de familiefoto's is Giulia’s moeder te zien. ‘Stills, with mother #1’ is een trouwfoto van haar ouders, gecombineerd met een fragment uit ‘La Notte’. Een doemdenker zou de kaarsen kunnen zien als symbool voor het vergaan van tijd en de vergankelijkheid van het huwelijk. Maar dat is niet de reden dat Giulia voor deze foto koos. Ze verward haar kijkers door haar eigen familiegeschiedenis naadloos over te laten gaan in de beroemde scenes uit de filmklassieker. Het persoonlijke hand in hand met het anonieme. Nostalgische, korrelige foto’s vol verhalen om te ontdekken, personages om te leren kennen. Een cliché? Misschien. Symbolisch? Als je wilt. Dramatisch? Ja graag. Vanaf dit moment is het het niet meer van Giulia of de rest van de Shah’s om de verhalen achter de foto’s uit hun geheugen te halen. Vanaf nu zijn de fragmenten van ons allemaal.

 
Stills, with mother #1 © Giulia Shah, 2014

Stills, with mother #1 © Giulia Shah, 2014

Specificaties print

Photo Rag, 2x13x18 cm
€75,-, editie van 30