Roxanne Dekker

Pedagogiek & Artemisia Modestyling

Ineens was het er weer, terwijl het tegelijkertijd nooit helemaal is weggegaan. Vrolijk, lief en kinderlijk, maar ook duister, mysterieus, een beetje verdrietig en onzeker. ‘This must be the place’, een nummer van de Talking Heads, punkband uit de jaren ‘80. Plotseling was Roxanne Dekker weer helemaal verliefd. Want zo kan dat gaan met lievelingsnummers.

 
 

Ineens was het er weer, terwijl het tegelijkertijd nooit helemaal is weggegaan. Vrolijk, lief en kinderlijk, maar ook duister, mysterieus, een beetje verdrietig en onzeker. ‘This must be the place’, een nummer van de Talking Heads, punkband uit de jaren ‘80. Plotseling was Roxanne Dekker weer helemaal verliefd. Want zo kan dat gaan met lievelingsnummers. Je kent ze al heel lang, ze beheersen voor even je leven, raken op de achtergrond en worden vervangen door nieuwe lievelingsnummers. Als je ze dan weer terugvindt, zijn ze vertrouwd, horen ze bij je en krijgen ze meer betekenis. ‘This must be the place’ laat Dekker dansen, maar zet haar ook aan het denken. Is leadzanger David Byrne verdrietig of juist blij? -Home, is where I want to be but I guess I’m already there-.

Dekker is illustrator, kunstenaar en dj. Niet alleen muziek, maar ook kleuren, natuur en mensen vormen een constante inspiratie. Deze prikkels omzetten naar werk gaat haar natuurlijk af. Met bestaande materialen, potlood, acrylverf en sinds kort waterverf maakt ze bijzondere portretten, collages en tekeningen. Lieflijk en vrouwelijk, maar niet altijd zo zoet als het lijkt. In This must be the place is dit duidelijk te zien. Donkere wolken pakken samen en drijven dreigend over de witte achtergrond om de regenboog te overschaduwen. Maar gelukkig niet helemaal. 

Want ondanks de donkere wolken is het bijzondere aan het nummer dat Byrne emoties toont in één van zijn schaarse liefdesliedjes. Op een geloofwaardige manier die Dekker melancholisch maakt en laat nadenken over haar eigen liefde. -Hi yo I got plenty of time – Hi yo you got light in your eyes – You got a face with a view-.

Na het horen van deze woorden kwamen de beelden vanzelf. Een kleurrijke collage van een gezicht met lichtgevende ogen en natuur. Van hoop en toekomst die uiteindelijk resulteerden in dit beeld. Dekker formuleerde een opdracht voor zichzelf om op zo intuïtief mogelijke wijze haar lievelingsnummer uit te beelden. De manier waarop de waterverf reageert op het water en het papier vindt ze fascinerend. Het verrassingseffect, de intensiteit en de overloopjes in de verf passen precies bij het onverwachte van het nummer. Juist door het figuratieve los te laten – voor het eerst in haar werk – kwam ze zelf tot een realisatie. Byrne zingt zijn zinnen los van elkaar, schijnbaar zonder connectie. Toch is er samenhang. Net als Dekkers’ regenboog zijn de op zichzelf staande kleuren onlosmakelijk met elkaar verbonden. Genoeg nu. Misschien heeft Byrne vooral gelijk als hij zingt “the less we say about it the better” en laten we het beeld voor zichzelf spreken.

Luister hier naar This must be the Place

 
This must be the place © Roxanne Dekker, 2012

This must be the place © Roxanne Dekker, 2012

Specificaties print

inkjet print mat, 30x30 cm
€75,-, editie van 30