Gijs Kast

Man & Communication, Design Academy Eindhoven, 2008 

Misschien ben je in een vreemde stad als iemand die welwillend maar zonder voorkennis voor het eerst een museum voor moderne kunst bezoekt en erachter komt dat het hoogst interessante brandblusapparaat in de hoek geen kunst is maar een gevolg van veiligheidsvoorschriften.

 
 

Er is bijna geen fijner gevoel dan ronddwalen in een nieuwe stad. Het liefst alleen en ééntje ver van de jouwe vandaan. Vreemde geluiden en exotische geuren doen je ontwaken en kijken zoals je nooit eerder deed. Iedere ochtend ren je naar buiten en duik je zonder plan of plattegrond het onbekende in. Geen half werk, gewoon springen. De verwondering kan beginnen. Elke brug, elk plein tot de stoeptegels aan toe, alles neem je in je op. Je blik lijkt scherper, alsof je weer even kind bent in een snoepwinkel.

Precies deze reden bracht Gijs Kast in 2011 naar Istanbul. Tijd om even uit de sleur getrokken te worden, het hoofd te legen en ruimte te maken voor nieuw werk. Kast ontleedde in een half jaar tijd de stad en haar inwoners nauwkeurig. Hij maakte meer dan vierduizend foto’s en vond werkelijk alles mooi en fantastisch. Van een onbenullig hekje tot een gek oud mannetje op een willekeurige straathoek. Hoe kan het toch dat we daar kilometers van huis voor moeten zijn om dat te zien? Kast kon het zelf niet goed onder woorden brengen, maar vond zijn gedachten verwoord in het boekje ‘Met gesloten ogen’ van Nurnaz Deniz en Guido Snel. Het boek beschrijft een uitwisseling tussen Turkse en Nederlandse auteurs en sloot direct aan op Kast zijn ervaring:

“Misschien ben je in een vreemde stad als iemand die welwillend maar zonder voorkennis voor het eerst een museum voor moderne kunst bezoekt en erachter komt dat het hoogst interessante brandblusapparaat in de hoek geen kunst is maar een gevolg van veiligheidsvoorschriften." Treffend en zo herkenbaar. Met I love art verbeeldt Kast deze metafoor voor zijn verblijf in Istanbul in een ironisch zelfportret.

Nu, een jaar later, zijn alle verwonderingen gebundeld in zijn nieuwe boek Basıbos, wat Turks is voor leeghoofd, maar ook verdwalen en rondstruinen betekent. Tientallen pagina’s beeld van de stad die Kast eigenhandig geromantiseerd heeft. Treffende portretten, grafische patronen en details van het stedelijke landschap wisselen zich op verfrissende wijze af. Basıbos leest als een nieuwe stad; verbazingwekkend, blik verruimend en met aandacht voor detail. Gelukkig zet Kast I love art hier tegenover en toont zichzelf als de ultieme toerist. En waarom ook niet? Oog voor detail en verwondering willen we toch allemaal? En als een brandblusser dat kan doen, is dat meer dan oké.

 
I love art © Gijs Kast, 2012

I love art © Gijs Kast, 2012

Specificaties print

riso print, 30x40 cm
€75,-, editie van 30